Het beeld van de "pleinairist" die met zijn schildersezel, zijn verftubes, zijn penselen het landshap intrekt, zich daar enigszins verdoken opstelt om het wisselende licht, de voorbijtrekkende wolken, de beweging in het water op het paneel of het doek te vangen staat hen hierbij voor ogen. Een schildersezel met een doek of paneel erop doet dromen van een intens plastisch-talig beleven van de natuur. Ook voor de picturaal gevoelige dichter betekent dit een uitdaging.